Það er oft gott að horfa á málin frá “hinni” hliðinni. Það var t.d. frábært að heyra það sagt að “heimilin hafa ekki efni á að aðstoða bankana eftir hrunið” í stað ruglsins um að ekki séu til peningar til að hjálpa almenningi.
Þegar ráðherra í ríkisstjórn biður almenning að “gera sér ekki of miklar vonir” er vissulega nokkur sannleikur í því. Held að það séu einmitt fáir sem “gera sér miklar vonir”.
En stjórnvöld (fjórflokkurinn) á heldur ekki að “gera sér miklar vonir”. Von þeirra virðist vera sú að almenningur sitji þegjandi undir því sem þau ákveði á lokuðum fundum með útvöldum (og innmúruðum?) ráðgjöfum og án samráðs um breiða sátt við heimilin í landinu.
Reyndar virðist smátt og smátt vera að rofa til í hausnum á stjórnvöldum og fulltrúar skuldara (Hagsmunasamtaka Heimilanna) jafnt sem kröfuhafa fengnir að borði.
Það er vel.
Nú er bráðum ár liðið frá hruninu mikla og enn ríkir gríðarleg óvissa. Hér þarf að hafa hraðar hendur og skapa viðunandi lífskjör í landinu. Koma í veg fyrir frekari eignaupptöku og snúa vörn í sókn.
Þær aðgerðir sem þarf að vinda sér í:
Leysa skuldavanda heimilanna með ALMENNUM aðgerðum.
Breyta lögum um veðsettar skuldir, þ.a. þær nái eingöngu til veðsettu eignarinnar.
Hreinsa upp og ákæra EINSTAKLINGA sem báru ábyrgð á hruninu.
Leita ráða hjá breiðri fylkingu sérfræðinga um endurreisn og endurnýjaða framtíðarsýn.
Og umfram allt að tala við þjóðina (en ekki til hennar).
Sjálfsagt mætti hafa mörg orð um hvern þessara liða, en ég læt þetta duga í bili.
Það er því á þessum tímapunkti afar mikilvægt að VEKJA vonir hjá fólki um bjarta framtíð. Það er verkefni stjórnvalda.
Nú er liðið næstum því heilt ár frá hruninu og lítið bólar á aðgerðum fyrir fyrirtæki og heimili.
Mér finnst verulega skrítið hvernig stjórnmálamenn taka á málum – rétt eins og þetta komi þeim ekki við.
Ég lít nú á stjórnmálamenn þannig að þeir séu hluti af vandamálinu, vanhæfnir upp til hópa og skortur á framtíðarsýn er mikill. Ráðherrar tala niður til fólks og vilja ekki hlusta á rök um réttlæti og sanngjarna dreifingu kostnaðar við fall bankana.
Meðan lykil markaðir eins og fasteignasala, bílainnflutningur og byggingariðnaður eru botnfrosnir virðast menn bara sitja hjá og horfa úr fílabeinsturninum.
Munum að Ísland er í samkeppni við önnur lönd um fólk (sem stundum er talað um sem vinnuafl). M.a. með því að bjóða upp á hagstætt umhverfi fyrir einstaklinga, fyrirtæki og fjölskyldur.
Hvenær koma aðgerðir?
Hverjir munu njóta?
Hverjir verða gerðir útlægir?
Ég hallast að því að nú þurfi ALMENNAR aðgerðir sem sátt er um. Nú þarf að horfa á stóru myndina.
Mætti á samstöðufundinn á Austurvelli í dag. Leið dálitið skringilega að sjá að Davíð Oddson var þarna rétt hjá. Gárungarnir með þetta skemmtilega skilti notuðu tækifærið og stilltu sér upp fyrir aftan hann.
Sumir myndu kalla hann kaldann að mæta þarna – einn aðalarkítektinn að hruninu…
Það er nú talsverður munur á “venjulegum” skuldum ríkisins og svo icesave. Aðrar skuldir hafa yfirleitt raunveruleg verðmæti á bak við sig. Fyrir okkur er icesave bara skuld – engin verðmæti. Icesave er túlkun á lögum um tryggingarsjóð innlána.
Ég hef aðeins á tilfinningunni að það hafi verið talið nauðsynlegt að semja til að ákveðnir menn gætu haldið andlitinu (t.d. Davíð Oddsson og Árni Mattiesen sem skrifuðu undir viljayfirlýsingu og Davíð Oddsson, Geir H. Haard , Ingibjörg Sólrún og Björgvin Sigurðsson sem marglýstu yfir hversu traustum fótum bankakerfið íslenska stæði á). Sorry – þetta er bara allt of stórt mál til þess að láta einstaklinga – og tilfinningar þeirra – þvælast fyrir.
Held að við verðum að finna varnir sem duga fyrir þjóðina hvað sem það kostar. Nú tala ég sem þjóðin
Munum að þingmenn starfa í umboði þjóðar (okkar) og við getum tekið það aftur þegar við viljum (eins og sannaðist á Austurvelli í vetur). Það hljóta að vera takmörk fyrir því hversu mikið Alþingi getur skuldbundið þjóðina.
Við viljum réttlæti (málið fyrir dóm) og sanngirni (ekki hærri greiðslur en hægt að ráða við).
Það eru nokkur atriði sem þarf að hafa í huga:
1. Fólkið (almenningur) sem á að borga “lánið” fékk aldrei neinn pening.
2. Bretar beittu hryðjuverkalögum.
3. Tryggingarsjóður innlána ætti að greiða þetta (getur það reyndar sennilega ekki)
4. Af hverju er málið ekki sett fyrir dómstóla?
Mér finnst allavega eitthvað vanta í þessa mynd ennþá…
Ef til vill er best að lýsa einfaldlega yfir þjóðargjaldþroti. Sætta sig þannig við orðinn hlut og byrja upp á nýtt með hreint borð.
Bendi hér á nokkrar nýlegar greinar um icesave sem ég mæli með að þú lesir:
Allt frá því að bankarnir féllu og himnarnir hrundu í hausinn á okkur hefur verið hægt að treysta á Silfur Egils. Ég hef oftast reynt að fylgjast með umræðunum beint í sjónvarpinu eða eftir á á vefnum.
Nú virðist hins vegar sem Silfrið sé ekki lengur aðgengilegt á vef RUV. Íris Erlingsdóttir sem skrifar reglulegar greinar í Huffington Post var að benda á þetta á Facebook og sagðist hafa fengið staðfestingu á að þetta sé rétt hjá Agli sjálfum.
Ég skora á stjórnendur RÚV að kippa þessu í lag sem fyrst. Tortryggnin er alveg nógu mikil samt.
Já hvað breyttist raunverulega við búsáhaldabyltinguna?
Það sem mér finnst kannski standa upp úr er það að ÞJÓÐIN VAKNAÐI. Allt í einu sér venjulegt fólk í gegnum blekkinguna sem stjórnmálamenn og viðskiptajöfrar hafa búið til í kring um sig.
Þátturinn Bullshit á Skjá 1 sýnir blekkingarmeistara að störfum. Munurinn á þeim og þessum fyrrnefndu er ekki mikill.
Vandamálið er að stjórnmálamennirnir halda að þjóðin sofi ennþá Þyrnirósarsvefni og þeir geti dundað sér við gæluverkefni og haldið áfram að karpa um lítilsverð mál.
NEI!
Stjórnmálamenn halda að öll mál sé hægt að færa í flokkspólitískan búning og útnefna öll mál annað hvort “sín” eða “hinna”.
NEI!
Stjórnmálamenn halda að það skipti almenning einhverju máli hver úr fjórflokknum er við stjórn.
NEI!
Stjórnmálamenn halda að það sé hægt að leggja álögur á almenning sem er langt umfram það sem aðrar þjóðir búa við (eða hafa nokkru sinni staðið undir).
NEI!
Hér þarf að koma til miklu stærri hugsun. Stjórnmálamenn þurfa að hætta að hugsa um þjóð sína sem sofandi hálfvita og leggja til lausnir og leiðir sem eru stærri en áður hefur sést.
Ég spái því að sú stjórn sem nú situr eigi ekki eftir að sitja lengi. Flokkarnir voru einfaldlega fjarri því að vera búnir að ganga í gegnum einhverja endurnýjun á hugmyndafræði og nálgun til að það séu nokkrar líkur á því.
Stjórnmál síðustu ára hafa snúist um smálagfæringar á þjóðarskútunni, t.d. að skrapa og mála. Nú þarf að byggja nýja nánast frá grunni. Það þýðir að nota þarf allt önnur og öflugri verkfæri og annað verklag. Það þarf líka að leggja harðar að sér og átta sig á því fyrir hverja er verið að vinna.
Ef núverandi stjórnmálamenn átta sig ekki á því hversu stórt verkefnið er þurfa aðrir að koma að verki. Þjóðin er vakandi og vill taka þátt í verkefninu.
Hagsmunasamtök heimilanna munu standa fyrir opnum félagsfundum þriðjudaginn 23. júní kl. 20:00 þar sem yfirskriftin er greiðsluverkfall. Félagsmenn munu verða beðnir um að ganga til kosninga um hvort samtökin skulu hefja formlegt greiðsluverkfall. Formleg atkvæðagreiðsla fer fram með rafrænum hætti í kjölfar fundarins.
Fundurinn samanstendur af stuttu erindi um aðdraganda greiðsluverkfalls, tilhögun, markmið og tilgang auk umræðna fundarmanna. Borin verður upp ályktun fundarins og leitað samþykkis fundarmanna. Í kjölfarið verður sett af stað rafræn kosning á internetinu um hvort stjórn HH fái umboð til skipunar verkfallsstjórnar. Fáist slíkt umboð hjá félagsmönnum mun sú verkfallsstjórn sem stjórnin setur saman ákveða nánar um framkvæmd greiðsluverkfallsins.
Félagsmenn eru hvattir til að kynna sér greiðsluverkfallið á heimasíðunni og senda inn spurningar og/eða tillögur á heimilin@heimilin.is
Eftirfarnir staðir eru fundarstaðir:
Fundartími: 23. júní 2009 kl. 20:00
Reykjavík: Iðnó við tjörnina, tengiliður undirbúningsnefndin/ Guðrún Dadda
Keflavík: Frumleikhúsið Vesturbraut 17, Laufey Kristjánsdóttir
Akureyri: Um borð í Húna (Húni II), tengiliður Sigurbjörg Árnadóttir
Selfoss: 800 barinn, tengiliður Magnús Vignir Golfhúsið Snússa á Flúðum, tengiliður Kristín Magdalena
Fundirnir hafa verið og verða auglýstir í útvarpi næstu daga. Stjórnin hvetur félagsmenn til að fjölmenna á fundina til að sýna samstöðu og láta í sér heyra. Þetta á einnig við um þá sem eru á móti aðgerðum af þessu tagi, það er nauðsynlegt að þeir láti einnig í sér heyra.
Við hvetjum félagsmenn einnig til að ræða um Hagsmunasamtök heimilanna við vini og vandamenn, segi frá tilgangi og starfi samtakanna og vísa á heimasíðuna. HH er breiðfylking fólks úr öllum áttum og mikilvægt að raddir félagsmanna berist stjórninni í stríðum straumum svo þær móti stöðugt starf og stefnu.
– Hagsmunasamtök heimilanna www.heimilin.is
Framlög til HH af frjálsum vilja
(o: 1110-26-5202, kt. 520209-2120 )
Bíll var grafinn niður í holu við húsið. mbl.is/Heiðar Kristjánsson
Frétt mánaðarins var án efa þegar maður sem misst hefur allt sitt hér á landi tók til við “aðgerðir”. Hann leigði gröfu og var ekki nema nokkrar mínútur að eyðileggja fyrrverandi húsið sitt og grafa bílinn með.
Afar táknrænt.
Ákvörðun mannsins er ekki tekin í stundarbrjálæði þar sem hann og konan voru flutt út til Noregs og tóku þessa ávörðun í sameiningu. Hvort gjaldþrot er 60 milljónir eða 120 skiptir þau ekki öllu máli.
Þetta er náttúrulega vandinn í hnotskurn. Með því að leyfa að skuldir geti náð yfir annað en það sem lagt er að veði getur ekki hjálpað. Lánveitandi er í raun bæði með axlabönd og belti. Það er ekki nóg með að hann eignist húseignina heldur er afgangurinn af skuldinni áfram áhvílandi á einstaklingnum og hægt að halda því áfram þannig til langframa.
Í svona dæmum snúast hlutirnir samt við. Fólk sem hefur engu að tapa getur gripið til ýmissa aðgerða.
Venjulega er slíkt fólk á jaðri samfélagsins og auk þess lítill hópur.
Núna er ástandið þannig að stórt hlutfall íbúðareigenda er nálægt því að vera gjaldþrota. Stærsta verkefni stjórnvalda er að leysa þann hnút, þannig að sátt skapist í samfélaginu og hægt sé að fara að byggja upp á nýtt.
Ég hef einhvern veginn á tilfinningunni að samningamenn okkar í þessu RISASTÓRA máli sem er icesave séu engann veginn starfi sínu vaxnir. Með því að lesa upptalningu Jóns Helga Egilssonar á 11 ranghugmyndum um icesave er erfitt að komast að annarri niðurstöðu.
Vandamálið er að við gætum alveg eins lýst okkur gjaldþrota strax. Vaxtagreiðslur af þessari stærðargráðu setja þjóðina aftur í moldarkofana og drepa alla von um samkeppnishæfni landsins við aðrar þjóðir. Einhverjir halda því fram að sem hlutfall af þjóðartekjum séu vextirnir hærri en þjóðverjar greiddu í stríðsskaðabætur eftir fyrri heimstyrjöld. Erum við betur aflögufær?
Ég efast stórlega um að Alþingi hafi heimild til að skuldsetja þjóðina á þennan hátt.
Mér finnst líka að það hljóti að vera einhver atriði sem er haldið leyndum. Því rökin fyrir skuldbindingu eru undarlega lítil.
Nokkrar spurningar:
Hvers vegna var ekki brugðist við setningu hryðjuverkalaga?
Af hverju var ekki farin dómstólaleið?
Hvað liggur svona mikið á?
Hvers vegna eru bretar og hollendingar ekki hafðir með í ráðum við að sakfella glæpamennina sem komu þessu á?
Vita bretar og hollendingar hvaða áhrif þetta hefur á kjör íslensks almennings?
Hvers vegna er ekki þjóðaratkvæðagreiðsla um málið?
Ólafur Arnarsson skrifar flugbeitta grein í Pressuna. Þar tekur hann fyrst fyrir tvö dæmi um venjulegt fólk sem tekið hefur erlent lán í góðri trú og situr nú uppi með manndrápsklifjar.
Bankarnir eru í sterkri stöðu gegn veikum almenningi. Stjórnvöld hækka skatta á þetta sama fólk og hækka í leiðinni lán heimilanna um mun hærri fjárhæð. Heimilin sem átti að verja sitja eftir í súpunni og vonin fer þverrandi.
Örvænting hefur gripið um sig meðal stórra hópa Íslendinga.
Vonin, sem í vetur var eina haldreipi fólksins, fer þverrandi. Með hverjum degi verður ljósara að stjórnvöld ætla ekki að koma íslenskum heimilum og atvinnulífi til hjálpar.
Það er verið að reka okkur eins og hjörð skynlausra skepna fram af bjargbrún. Og við erum of dofin til bregðast við og verja okkur.
Ríkisstjórnin hefur nú setið í fjóra mánuði og einu skýru skilaboðin, sem þjóðin hefur fengið frá henni, eru þau að þetta sé erfitt! Við eigum sennilega að vorkenna vesalings ráðherrunum. Datt þeim virkilega í hug að þetta yrði auðvelt?
)
